7 februari 2011

#07-02-11 Het koepeltje

Het koepeltje bij de bunkerklim



Het koepeltje bij de bunkerklim.......de klim is vernoemd naar een bunker, wat in werkelijkheid een koepeltje is en geen bunker. Bunkerklim bekt natuurlijk veel beter dan de koepelklim.
Wij zijn toch wel benieuwd waar de atletiekbaan gelegen heeft....prestatiegerichte recreatie in het duin??? Toen dus ook al!

Bron: De Duinstreek
Auteur: Ben Hopman(boswachter bij PWN)
Foto's: Joop Smit

Overal in de wereld zijn ze te vinden, of het nu van voor de jaartelling is of uit de gouden of de twintigste eeuw. In ons land loop of rijd je er elke dag wel eens langs of door of over.
Het zijn monumenten. En dan monumenten in elke denkbare vorm. Van dijken, gebouwen, bruggen, kastelen, musea, terpen en wat al niet meer.
Zelfs een boom kan, als het groot en oud, markant en karaktervol, een monument zijn.
Zo wandelend door de duinen over de wandelroute vanuit Bergen aan Zee kom je dan een bijzonder bouwwerk tegen. Het is een koepelvormig iets met een opening, geflankeerd door een schuin aflopend muurtje. Naar binnen lopend zie je dan de restanten van iets wat op een oude put lijkt. Ernaast een rieten stoel en op een plank aan de wand een schrift met pen. Je vraagt je af wat dit alles te betekenen heeft, maar een eerste blik in het schrift verklaart veel. Het is een "verhalenbundel" waar bijna iedere bezoeker zijn verhaal of vertelsel in kwijt kan. Allerlei verhalen, tekeningen, gedichten en vertellingen van jong en oud staan er in te lezen.
Het is niet het eerste schrift wat er nu in ligt, nee, er zijn er al velen volgeschreven.
Wat er met de volle bundels gebeurt weet ik niet, misschien wordt het ooit nog eens gepubliceerd.
De koepel zelf is een overblijfsel uit de laatste oorlog. De put is gedempt met puin en zand maar was een drinkplaats voor paarden. In die tijd werd er in deze woeste, onontgonnen, duinen veel met paarden gewerkt. Er was nog geen enkel verhard pad en er werd in die tijd nogal wat gebouwd.
In die buurt waren een atletiek en schietbaan, bunkers en andere bouwsels te zien.
Het meeste is in de loop der jaren gesloopt en afgevoerd zoals ook de eerste verharde wegen.
Wat rest is een monument in de duinen, een plek om even bij stil te staan. Een plek om even te gaan zitten in de rieten stoel en een persoonlijk verhaal op te tekenen in het schrift.

groeten
Team NW9

Gepubliceerd door Erik | Permalink

© mtb noordwest9