9 november 2010

#09-11-10 Verslag excursie NHD

Mountainbiken met boswachter Natasja Nachbar




Zaterdagochtend rond 8.15 uur spring ik op mijn fiets om op tijd bij Duinvermaak te zijn. De lucht ziet er donker uit. Buien staan herkenbaar afgetekend in de sombere pasteltinten die de hemel bont kleuren van grijs naar donkerblauw. Niet de vraag of ze gaan vallen, maar wanneer ze gaan vallen staat centraal. Nog maar net op weg kletteren dikke druppels als voorbode van een watergordijn naar beneden. Is het toeval dat ik aan de "Bond tegen het vloeken" moet denken? Een ding weet ik zeker: straks ga ik een Agu Secco Condom, ofwel een regenjack kopen. Redelijk nat kom ik bij het verzamelpunt aangereden. Onder de uitstekende dakrand van de snackbar schuilen twee metgezellen. Erik en Natasja staan aan de overzijde.
Als de regen wegtrekt, stappen we op de fiets voor een rondje PWN, onder leiding van de boswachter. Van warmtrappen is nauwelijks sprake. Bij de meertjes staan we voor de tweede maal stil en luisteren we naar de uitleg van Natasja. Over het hoge water in de winter, dat rond de meertjes alles blank zet omdat er minder water wordt onttrokken. Over het water zien we de regen aankomen. Flinke buien! Trainingsgroep NHN is ook druk in de weer op deze zaterdagochtend. Met enige regelmaat komt een "treintje" met potige kerels voorbij stuiven. Toch ook wel imposant voor een gewone sterveling die met de bike aan de hand naar zwammen staart die door Natasja al pratend ontleed worden.
Het heeft geen zin een poging te wagen om Natasja te overtreffen in haar kennis. Er zijn echt rode achterlicht en puntzak zwammen. Of was het nu een patatzak zwam? Tijdens het fietsen complimenteer ik haar vanwege alle kennis. Ze antwoordt: "ik weet een beetje van wat nog veel meer is." En dat is waar natuurlijk. Nu is het wel weer zo dat Natasja op tien vierkante meter meer waarneemt dan ons clubje gezamenlijk in het gehele duingebied. Door haar enthousiasme tuimelen we als het ware uit het "vakje" waar we ooit in gepropt zijn: het is dat we een fiets vasthouden, maar de aandacht gaat uit naar wat Natasja vertelt over zwammen met kelkjes. Hoezo bestaan er geen kabouters?



Als we het bos verlaten en bij de Noordwesthoek de zeewering naderen, fietsen we over kilometers rijplaten die daar zijn neergelegd door een aannemer. Over een grote breedte zijn bomen gerooid. Natasja vertelt ons over de hoge natuurwaarde van deze duinen. Het beheer van dit gebied valt onder Natura 2000, zeg maar Europese wetgeving. Alle verrichte handelingen in dit gebied zijn eerst getoetst aan deze wetgeving. Schaarste is een van de redenen, want er is zelfs wereldwijd maar weinig van dit specifieke duingebied te vinden. We zijn er niet alleen stil van, we bibberen ondertussen van de kou. Het vele stilstaan zijn we niet gewend, laat staan dat we erop gekleed zijn. Reden om ons eens lekker warm te trappen richting de Franschman.
Zoals altijd in het PWN-gebied, is de tijd de bepalende factor. Zwitsers zouden er nog wat van kunnen leren. Wanneer we opnieuw stilhouden praten we ook over de vraag wat nu precies natuur is en welke rol mensen daarin spelen? Om het begrijpelijk te houden: bananen- en mandarijnschillen zijn geen natuur! Ze geven eerder blijk van gemakzucht. Het heeft ook alles te maken met de vraag of het exoten betreft die hier niet van nature voorkomen. Omdat we van bosfilosofie steenkoude voeten krijgen, spoeden we ons naar de bessentaart met koffie van Duinvermaak. Of dat ook natuur is, wordt niet langer betwist. Het was een leuke en vooral leerzame rit en in het voorjaar willen we bekijken of we het nogmaals kunnen organiseren. Ieder jaargetijde heeft immers eigen bijzonderheden. Over de vorm en inhoud kunnen we een winter lang nadenken.
Natasja, bedankt voor je inspanning. De rit was de regenbuien en koude voeten meer dan waard.

groeten
Team NW9

Gepubliceerd door Erik | Permalink

© mtb noordwest9