16 maart 2010

#16-03-10 Verslag ontmoeting

Verslag ontmoeting



NW9 ontving van een MTBer onderstaand verslag van een ontmoeting waarvan ik denk dat velen van jullie wel eens een soortgelijke ontmoeting hebben meegemaakt.
Klachten van MTBers over overige recreanten zijn naar ons weten niet bekend bij PWN. Wellicht is het het overwegen waard om het indienen van gegronde klachten als middel te gaan benutten. Het beeld wordt dan meer tweezijdig belicht dan nu het geval is.
Ervaring leert dat PWN erg gevoelig is voor klachten.
Contact opnemen met PWN of een klacht indienen kan via deze link.

Geachte PWN toezichthouder,

Vandaag las ik met belangstelling de verklaring aan het PWN welke onder andere werd gepubliceerd op de website van MTB Noordwest 9. Deze relateerde aan incidenten tussen mountainbikende en wandelende recreanten welke plaatsvonden in het Noord Hollands Duinreservaat op 7 maart jl. De precieze aard van de incidenten zijn mij niet duidelijk, en deze wil ik dan ook geenszins bagatelliseren. Wel heb ik die dag een discussie gevoerd met een tweetal wandelende recreanten, welke het referentiekader van sommige klagenden kan verduidelijken.

Op 7 maart heb ik gemountainbiked in het noordelijke NHD gebied. Op het moment dat ik samen met partner om 10:30 het NHD wilde verlaten via de doorsteek naar het parcours van Schoorl, werden wij aangesproken door een tweetal wandelaars. Deze vroegen ons waarom er zoveel mountainbikers rondreden, meteen gevolgd door de opmerking dat "dat zo niet kon". Hierop heb ik geantwoord dat er tot 10:30 ook op de fiets gerecreeerd mag worden. De mannelijke helft van het tweetal stak hierop een betoog af over het feit dat hij betaald had voor twee kaartjes en dat hij hier voor zijn rust kwam. Mijn argument dat wij voor een heel jaar betaald hadden en voor exact hetzelfde hier kwamen werd hoofdschuddend aangehoord. Daaraan voegde ik toe dat een fiets toch wel behoorlijk klimaatneutraal, emissieloos en geluidsarm is. Mijn vraag waaruit de overlast dan bestond welke het stel ervoer, werd tot mijn verbijstering beantwoord met: die groepen fietsers kletsen heel hard met elkaar... Hieraan werd toegevoegd dat zij zojuist bijna van het pad waren gereden door twee mountainbikers, en dat hetzelfde die ochtend sowieso al zeker 10 keer gebeurd was. Toen mijn vraag, of het de laatste twee bikers waren die zojuist voorbij gekomen waren, positief beantwoord werd, besefte ik dat verdere discussie niet veel zin zou hebben. Deze twee mountainbikers waren wij namelijk zelf. Ondanks dat wij alleen mensen passeren als we zeker zijn dat ze ons gezien hebben, en de zeer gepaste snelheid en de vriendelijke goedemorgen waarmee we dit stel even tevoren voorbij gereden waren, konden wij kennelijk weinig goed doen.

Dit stel heeft aangekondigd een klacht te gaan indienen, omdat dit nogmaals "zo niet kon". Omdat de ervaring helaas leert dat klagers in het algemeen al snel gelijk krijgen, zonder dat er hoor en wederhoor wordt toegepast, wil ik hierbij graag mijn kant van dit verhaal laten horen. Uiteraard weet ik niet of deze klacht ook daadwerkelijk is ingediend.

Wat ik zeer betreur, wat er ook gebeurd is die dag, is de eenzijdige negatieve aandacht welke de mountainbikers als groep gekregen hebben naar aanleiding van deze klachten. Hele groepen afrekenen op incidenten tussen individuen is als middel immers erger dan de kwaal. 

Ik veronderstel dat de klachten die u ontvangt zelden van de mountainbikers zelf afkomstig zijn. Mountainbikers zijn immers gewend aan agressief en verongelijkt gedrag van wandelende of hardlopende mederecreanten. Het merendeel van de mountainbikers is zich namelijk enorm bewust van hun gevoelige positie van (nog steeds) "nieuwkomer in het bos". Zij zijn daarom geneigd zich te excuseren voor alles, en nemen vaak de positie van de underdog in. Daarom zullen zij zelden een klacht indienen naar aanleiding van incidenten. Verbaal geweld en andere agressieve daden van wandelaars worden door hen als een soort "natuurlijke" reactie gezien. Dit is geen veronderstelling, maar concludeer uit eigen waarnemingen en discussies welke ik voer met mede-mountainbikers en welke ik lees op de diverse mountainbikefora. Scheldkannonades, belaging door loslopende honden, het over het pad leggen van takken, een agressieve houding, boze blikken, niet terug groeten en het opzettelijk fysiek de doorgang belemmeren, nemen zij bijna zonder uitzondering voor normaal aan. Slechts bij excessen, lees: fysiek geweld, voelen zij zich genoodzaakt beklag te doen. Dit schept uiteraard een eenzijdig beeld, waarvan ik hoop dat u zich dit terdege bewust bent. 

Zelf mountainbike ik sinds 15 jaar. Ik rijd niet in enig georganiseerd verband, noch ben ik aangesloten bij een club. De natuur beleef ik graag vanaf de fiets, omdat ik op deze wijze in korte tijd veel van het landschap zie. De techniek van de fiets en het fietsen, en het aangaan van de fysieke uitdaging in combinatie met het beleven van het natuurschoon zijn voor mij de motivatie om het PWN gebied te bezoeken. Ondanks dat ik mij als verantwoord gebruiker in uw gebied gedraag en ook ik mij genoodzaakt voel me tegenover mederecreanten te gedragen "alsof ik op eieren loop/rij", zijn voornoemde vormen van agressie mij het afgelopen jaar allemaal ten deel gevallen in het PWN gebied. Hierover heb ik geen klachten ingediend, omdat ik hoop dat met de tijd iedereen snel aan elkaar zal wennen en op een verdraagzame manier met elkaar leert omgaan. Wellicht een utopie, en ik hoop dat u met mij beseft dat het voor sommigen nooit genoeg zal zijn. Ik hoop dat u de discussie met alle gebruikers van het gebied open zult houden  en hen allen tegemoet blijft treden met een oprecht open vizier. Zodat iedereen op zijn manier gebruik kan blijven maken van dit unieke gebied.
(naam en adres zijn bekend bij NW9)

groeten
Team NW9

Gepubliceerd door Erik | Permalink

© mtb noordwest9