Strand



Routenaam: Het strand van NW Nederland.

Lengte: 52 km

Startplaatsen:
Starten kan uiteraard bij elke badplaats langs het strand van Noordwest Nederland. Van Zuid naar Noord;
-Wijk aan Zee
-Castricum aan Zee
-Egmond aan Zee
-Bergen aan Zee
-Hargen aan Zee
-Camperduin
-Hondsbossche Zeewering
-Petten
-Sint Maartenszee
-Callantsoog
-Groote Keeten
-Julianadorp aan Zee
-Huisduinen
-Den Helder

Parkeren:
Dit kan in alle bovengenoemde kustplaatsen. In het zomerseizoen is het lastig een plek te vinden in de drukke toeristenplaatsen ook kunnen de kosten voor het parkeren redelijk snel oplopen. Het makkelijkst is dan om naar 1 van de grote parkeerplaatsen uit te wijken.(Castricum aan Zee of Hargen aan Zee) Je kan uiteraard ook je auto iets verder weg parkeren en lekker fietsend richting het strand te gaan, bespaart je naast geld wellicht ook de ergernis van het zoeken naar een plekje.

Info: via NoordWest 9 (contact)

Koek & Zopie:
In elke badplaats zijn legio mogelijkheden om wat te eten en drinken. In het zomerseizoen kun je lekker bij een paviljoen genieten van een versnapering, met uitzicht op zee!

Parcoursregels:
Het strand is 24 uur per dag toegankelijk, zowel te voet als met de fiets.
Hoewel er verder geen officiele regels zijn willen we je toch een aantal tips meegeven. Rij met beleid zowel voor je eigen veiligheid als die van anderen, de snelheden kunnen soms hoog oplopen. Spelende kinderen & vooral loslopende honden zijn onvoorspelbaar.
Het strand is soms lastig te "lezen" voor onervaren mensen. Een stuk wat hard lijkt kan heel erg mul zijn en wat een oppervlakkig plasje lijkt kan een asdiepe poel zijn.
Pas ook op met het oversteken van de strekdammen, de bassaltblokken liggen onregelmatig en sommige kieren zijn breder dan je banden.

Mountainbikeverhuur/clinics:
#Onyva, (www). De beste verhuurder van NW Nederland. Goed onderhouden, perfect werkende fietsen, geleverd met gevulde bidon, helm en handschoenen voor 18,- euro p/d.
Met name voor groepen(vanaf 8 personen) aantrekkelijk aangezien de fietsen worden afgeleverd op de parkeerplaats in Hargen aan Zee. Onyva verzorgt ook diverse (meerdaagse) clinics waarin door een zeer ervaren instructeur uitleg wordt gegeven over fietstechniek, rijvaardigheid, veiligheid en gedragsregels op het parcours. Kijk voor uitgebreide informatie op de website van Onyva.
# Busker(kaart, www) te Bergen. Verhuur van Trek mountainbikes met voorvering. Gelegen in het gezellige centrum van Bergen dus perfect voor de apres bike en vlakbij het parcours. Huurprijs 18,- euro p/d met een borg van 50 euro.
# De Zeeleeuw, (www) MTB Trainingsgroep de zeeleeuw is in februari 2005 opgestart door Pim de Waard (de zeeleeuw). Pim is zelf een enthousiast mountainbiker en vindt het leuk om ook andere mensen enthousiast te maken voor het mountainbiken in de Noordhollandse duinen en op het strand.
Bij MTB Trainingsgroep de zeeleeuw kunt u terecht voor:
-groepstrainingen
-individuele trainingen (bijvoorbeeld voor verstandelijk gehandicapten)
-clinics
-verhuur van mountainbikes

Tip: Kijk vantevoren even wat de waterstand is zodat je niet voor een vervelende verrassing komt te staan.(eb of vloed?)



Routebeschrijving:

Het strand van NW Nederland strekt zich uit van de Noordpier in Wijk aan Zee tot aan Den Helder. Tussen Camperduin & Petten word het strand onderbroken door een geasfalteerde dijk, de Hondsbossche Zeewering.
Het strandracen is erg populair in de kop van Noord Holland, niet voor niets zijn er 3 grote evenementen die georganiseerd worden op de stranden van NW Nederland;
-Egmond->Pier->Egmond
-Hoek van Holland->Den Helder
-Den Helder->Petten->Den Helder
Deze races/toertochten trekken elk jaar duizenden MTBers en minstens zoveel bezoekers. Je kunt dus wel zeggend dat strandracen populair is.
En eigenlijk is dat niet zo gek, want wat is nou lekkerder dan lekker sportief bezig zijn met uitzicht op zee en heerlijke frisse zilte lucht in je longen???
Het strand is lang niet zo saai als men soms denkt, toegegeven; je hoet niet echt te sturen maar de structuur van het zand wijzigt bijna elke kilometer en het is constant zoeken naar de juiste lijn. Het strand begint heel breed bij Wijk aan Zee maar al snel wordt het smaller en minder makkelijk te berijden. Bij Heemskerk zit een stuk zwaar strand, dit duurt tot Castricum waar het weer wat harder word. Tot aan de Hondsbossche Zeewering bij Camperduin(kaart) is het strand nagenoeg gelijk. Tussen Bergen aan Zee en Schoorl aan zee passeer je de eerste strekdammen, tot aan Den Helder zul je deze blijven tegenkomen.
Bij Camperduin ga je steil omhoog de dijk op, als je dit op de juiste plek doet is het een straffe klim, maar goed te doen want je hebt veel grip op het ruwe asfalt.
Tot Petten kun je nu een beetje bijkomen want pas dar begint het strand weer na het passeren van nog tig strekdammen komt je uiteindelijk weer op een geasfalteerde dijk uit, Den Helder! Vanaf deze dijk kun je nog genieten van het begin van de Waddenzee en als je geluk hebt kun je de Razende Bol(kaart) ook zien.

Fietstechniek:

Het strandrijden lijkt gemakkelijke maar vergt toch wel wet specialisme van fiets en berijder.
Zo zal je op noppenbanden niet ver komen, deze bieden heel veel weerstand en graven zichzelf in, de echte cracks zal je dus nooit op noppenbanden zien. Ik schat dat noppenbanden op het strand je 30 tot 50% meer kracht kost dan strandbanden. Strandbanden zijn breed(6 cm) hebben nagenoeg geen profiel en je rijdt ze erg zacht(tussen de 1,2 & 1,6 bar, afhankelijk van o.a. je gewicht) zodat ze goed "uitbollen" en maximale breedte bereiken.(foto)
Deze breedte heb je nodig om "op" het zand te blijven en er niet in weg te zakken.
Verder is een verende voorvork hier echt overbodig en schijfremmen kun je ook rustig thuislaten, de echte die-hards rijden alleen met een V-brake achter om gewicht te besparen.
Een beetje strandrijder heeft natuurlijk een speciale strandfiets, naast zijn gewone XC-bak. Deze strandfiets kenmerkt zich door:
-oud framepje van alu of liever titanium(roest niet)
-starre voorvork
-voorbladen 46-34-24, of 48-36-26
-cassette 11-25
-V-brakes of canti's
-Super Moto's of Big Apple's



Verder is het raadzaam om, als het een trainingsrondje of pleziertocht is, het water, zwinnetjes en plassen te vermijden. Zout water is niet goed voor je materiaal, ik denk dat uitleg hier verder niet nodig is.
Mocht je fiets toch een keer per ongeluk nat worden(foto), maak hen dan gelijk bij thuiskomst grondig schoon met water en een sopje en laat hem niet nog 3 dagen staan en denk het komt wel.........(foto)
Als je dit grondig doet is er helemaal niets aan de hand en is op het strand fietsen minder erg voor je materiaal dan een modderige rit in de bossen.
Als je vantevoren al weet dat je nat wordt, neem dan voorzorgsmaatregelen;
#zorg dat overal genoeg vet in zit(trapas/assen/balhoofd etc.) want waar vet zit komt geen water.
#spuit je gehele frame in met siliconenspray zodat zand en zout lastiger hechten

Rijtechniek:

Naast dat de fiets behoorlijk afwijkt van een gewone MTB vergt ook het rijden een speciale techniek. Mul zand is niet aan iedereen besteed en zorgt vaak voor spectaculaire valpartijen. Je valt zacht dus erg is het allemaal niet, wel hilarisch.
De eerste kennismaking voor de meeste mensen is de strandafgang, erg mul en vol met kuiltjes van de voetstappen, zonder de juiste techniek zul je niet ver komen. De fout die velen zullen maken is om langzaam door het mulle proberen te rijden omdat men niet wil vallen. Als je langzaam fietst met een laag beentempo heb je weinig momentum(zoiets als centrifugaalkracht) en is het lastig evenwicht bewaren en zul je snel tot stilstand komen of vallen.
De truuk is eigenlijk om zo snel mogelijk met een zo hoog mogelijk beentempo door het mulle te rijden. Je lichaamsgewicht een beetje naar achter te verplaatsen en zo min mogelijk te sturen, de fiets gewoon een beetje laten zoeken in het mulle.
Na een paar keer proberen weet ik zeker dat je zonder te vallen of een voetje aan de grond te zetten het harde strand weet te bereiken.



Eenmaal daar aangekomen begint de pret, vaak kan de grote plaat erop en begint het zoeken naar het beste(hardste) stukje strand. Dit "lezen" van het strand is een kwestie van ervaring en is in het begin lastig. Je bent al snel geneigd om zo dicht mogelijk bij het water te gaan rijden, maar dit is lang niet altijd het beste spoor.
Dit is echt een kwestie van veel op het strand rijden, kijken, proberen en voelen.
En dan nog zijn er uitzonderingen op de regels..........zo is er een stuk "rood" strand tussen Heemskerk en Castricum wat vervloekt word door de strandfanaten. Dit is een roodachtig, grof zand waar je soms echt tot je velgen inzakt. Het kleinste voorblad zul je hier dikwijls nodig hebben.
Dan is er nog een stuk strand tussen Bergen aan Zee en Schoorl aan Zee, tussen de houten palen, ter hoogte van De Kerf(kaart) ook hier "zuigt" het strand vaak, letterlijk & figuurlijk.
Het beste is om zo snel mogelijk proberen te blijven rijden zodat je zoveel mogelijk "op" het zand blijft. Ga je langzamer dan zak je dus ahw meer in het zand en wordt het alleen maar zwaarder. Dit alles valt of staat natuulijk met de macht die je in je benen hebt.............
Heb je de techniek van het strandrijden eenmaal een beetje onder de knie, dan is het puur genieten geblazen; soms vlieg je met 40km/h over een 100 mtr breed strand met niemand om je heen, de wind door je haren, de zilte lucht door je longen, het gekraak van de schelpen onder je banden en het geluid van de branding op de achtergrond.
Het strand is met name prachtig heel vroeg in de ochtend, als de zon achter de duinen vandaan over het strand komt kruipen, persoonlijk vind ik dit vaak magischer dan een zonsondergang, ook omdat het s'ochtends veel rustiger is dan s'avonds.

Team NW9
31 december 2007
(last update)

© mtb noordwest9